Verwerking van de banden

Niet alle banden die afgemonteerd worden krijgen eenzelfde bestemming. Sommige banden zijn nog voldoende intact om op de occasiemarkt verhandeld te worden of komen nog in aanmerking voor loopvlakvernieuwing. Indien dit niet meer het geval is, komen zij in een valorisatieproces terecht, waarbij het rubber ofwel wordt gerecycleerd (materiaalvalorisatie) ofwel wordt gebruikt als energiebron (energetische valorisatie).

Loopvlakvernieuwing

Slijten doen banden onvermijdelijk, maar in sommige gevallen kan de levenscyclus van een band aanzienlijk verlengd worden door loopvlakvernieuwing. Dit is alleen mogelijk bij banden waarvan het karkas (dit is de harde binnenkant van de band) nog intact is. Het versleten loopvlak (het gedeelte van de band dat tijdens het rijden contact maakt met de weg) wordt er afgefreesd, waarna een nieuw loopvlak wordt aangebracht. Het materiaal dat vrijkomt van het oude loopvlak wordt bewerkt, gesorteerd en komt in het recyclagecircuit terecht. Loopvlakvernieuwing gebeurt vooral met vrachtwagenbanden.

Materiaalvalorisatie

Nieuwe banden worden stap voor stap opgebouwd. Om oude banden geschikt te maken voor hergebruik of er nieuwe grondstoffen van de maken, is het doorgaans noodzakelijk ze eerst weer af te breken. Shredding ook wel voorbreking genoemd, is de eerste stap in dit proces. Schredders werken met beitelachtige messen die op tegengesteld ronddraaiende cilinders gemonteerd zijn. Ze 'knippen' de banden met grote kracht tot onregelmatige repen van circa 40 tot 300 millimeter. De restanten van de staalgordels en de textielvezels zitten er in dit stadium nog in. Verontreinigingen zoals glas, steentjes en zand worden weggespoeld met water, dat ook de shredders afkoelt.

Voor sommige toepassingen is deze eerste bewerking al voldoende. Voor andere recyclagetoepassingen moeten de banden nog verder verkleind worden, en gaan de repen nog verder naar een snijmolen. In dat proces worden de metalen deeltjes magnetisch verwijderd, terwijl de textielvezels met behulp van perslucht worden afgezogen of weggeblazen. Dit proces kan - afhankelijk van de specificaties van de klant - nog verder gezet worden tot de band volledig vermalen is tot poeder.

Energetische valorisatie

Verbranding van al dan niet versnipperde afvalbanden is één van de oudste manieren om ze te verwerken. Rubber heeft een zeer hoge energie-inhoud en brandt prima. De verbranding is echter alleen toegestaan als er energie uit wordt gewonnen (cementindustrie en elektriciteitsopwekking). Dit gebeurt bij temparaturen van meer dan 1.000°C om zo min mogelijk afvalstoffen over te houden. Ook de uitstoot van zinkoxide, fijnstof, zwaveldioxide en andere schadelijke gassen is aan strenge wettelijke normen onderworpen.

Verwerking van hele of in stukken gesneden afvalbanden als (secundaire) grondstof voor cementovens is een andere toepassingsmogelijkheid. Cementovens werken met zulke hoge verbrandingstemperaturen dat er nauwelijks iets van de banden overblijft. Zelfs het metaal oxideert en kan, samen met de geringe hoeveelheid asresten, in klinkers worden verwerkt.